Blog
Hoi, ik ben Toeps en ik blog al sinds 2004. Over mijn avonturen, over dingen waar ik dingen van vind, en over mijn leven als autist. (En tussen 2012 en 2016 ook over de wereld van modellen en fotografie, op mijn toenmalige platform Fashionmilk.com, wat je heel misschien nog kent van de topmodel-recaps.)
Deze blog heeft me veel mooie dingen gebracht: vrienden en vriendinnen, een trip naar Disneyland Parijs en zelfs een boek. Tegenwoordig schrijf ik vooral over mijn leven in Japan, waar ik woon.
Zoveel mooier als we samen zijn
De afgelopen twee weken hoorde je geleidelijk minder van me op sociale media. Mijn outfits werden saaier, mijn haar valer, en mijn kookkunsten moesten regelmatig wijken voor magnetronmaaltijden. Kortom: ik was moe. Maar dat had een goede reden…
Easter egg
Wist je dat je liedteksten beter niet kan gebruiken als opdracht van een boek? Meestal mag je wel kleine stukjes tekst uit iets aanhalen, dat heet citaatrecht, maar dat citaat moet dan een doel dienen, en niet enkel ter decoratie zijn opgenomen – en dat maakt een opdracht discutabel. Dus toen ik voor Autastisch leven een stukje uit een nummer van Taylor Swift wilde citeren, en toch liever niet Mevrouw Miljardairs legal team op mijn dak wilde, moest ik op zoek naar een creatieve oplossing. Een easter egg, om in Swiftie-sferen te blijven.
Mijn nieuwe boek Autastisch leven is officieel gelanceerd!
Hoera, mijn nieuwe boek Autastisch leven is gisteren officieel uitgekomen! De boekpresentatie gisteravond in boekwinkel Broese in Utrecht was een groot succes, maar voordat het zover was…
Autismetweekjewel
Wat een week. Of eigenlijk twee, want de vorige post op deze blog is alweer even geleden. Het stond bijna elke dag op mijn planning: blog schrijven. Maar andere dingen gingen steeds voor. Boek-dingen, voornamelijk.
Werkweek
Na vorige week de tijd te hebben genomen om rustig in Nederland te landen (geen onverdeeld succes), begon deze week het harde werken: drie lezingen, drie shoots en een radio-optreden. Ondertussen legde ik de laatste hand aan mijn nieuwe boek, waarvoor ik twee drukproeven ontving, en at ik pizza met mijn familie voor mijn vaders verjaardag. En dan had ik tussendoor ook nog wat tijd om Vinted-pakketjes weg te brengen.
Cultuurschok
Gisteren stond ik in Delft op de bus te wachten. De hotelkamer waar ik de komende zeven weken zal verblijven heeft nogal lelijk licht, dus ik had me voorgenomen een goedkope lamp aan te schaffen. Deze. Bij Ikea. Vanaf Den Haag is Delft niet ver; zeven minuten met de trein. Daarna zou ik nog acht minuten met de bus moeten. Na vier jaar in Japan ben ik zulk goed openbaar vervoer gewend, dat het me verbaasde dat er maar één bus per half uur naar de Ikea reed. In het weekend nota bene. Goed, ik wachtte twintig minuten op de bus, die netjes op het bord stond bij halte I. Nog 15 minuten, nog 10 minuten, nog 2 minuten… En poef! Bus weg. Hij kwam ook gewoon niet. De eerstvolgende bus zou over een half uur wel weer komen. Of niet, weet jij veel.
Autisten blijven maar lekker thuis?
Stel, je bent autistisch en je wil naar de Efteling. Ja, het is wat heftig qua prikkels, maar goed, de rest van je gezin gaat ook, en je vindt de Efteling ook gewoon heel tof. Dan zijn er gelukkig voorzieningen waar je gebruik van kunt maken. Zo hoef je niet in lange zigzagrijen te staan, maar mag je elders wachten. Ook geeft de Efteling 2 euro korting op je kaartje, of 5 euro korting per maand op een abonnement. Fijn! Dit had het einde van deze blog kunnen zijn. Maar dit is het internet, dus natuurlijk zijn er weer mensen boos.
Het onstabiele Japanse leven
Toen ik vanmorgen op X scrollde, zag ik een verontrustende post voorbij komen. Voortaan moet je, om Permanent Resident (PR) te kunnen worden, eerst een 5-jarig visum hebben gehad. Voorheen was een 3-jarig visum ook goed – en aangezien dat is wat ik zeer waarschijnlijk bij mijn volgende verlenging krijg, had ik in mijn hoofd al een heel plan uitgestippeld. Zodra François en ik drie jaar getrouwd zijn (een andere regel waar je aan moet voldoen), zou ik mijn PR gaan aanvragen. Dat zou over twee jaar zijn. Maar met deze wetswijziging gaat dat alleen lukken als ze me straks in juli meteen een 5-jarig visum geven. En die kans is klein.
Vroeger en nu in Matsumoto
Oh, wat was het een goed idee om een dag eerder te gaan. Kijk, ik ben niet zo goed in tripjes. Ik moet overal wennen, reis het liefst alleen, ben snel overprikkeld en verander dan soms in een monster. Door een dag eerder te gaan, kan ik dit grotendeels voorkomen. Ik kan op mijn gemakje aankomen, mijn ding doen, uitrusten, en de volgende dag ben ik net zo fris en fruitig als François, die (wat een schat!) die ochtend om 6:30 is opgestaan om vervolgens vanuit Kawasaki drie uur in de trein naar Matsumoto te zitten.
Bijna
De aftel-app in mijn telefoon zegt 13. Nog 13 dagen en ik vlieg naar Nederland. “Zou je me misschien kunnen ophalen van Schiphol?”, vraag ik aan mijn broertje. “Mijn vlucht is op 3 maart, dus dan kom ik natuurlijk op 4 maart aan…” Hij corrigeert me: “Nee hoor, als je naar Nederland vliegt, kom je op dezelfde dag aan, want je gaat tegen de klok in.” Ik schiet in de stress. “Oh, shit! Heb ik dan mijn hotel ook…”
Japan 101 – Praktische zaken
Regelmatig krijg ik van mensen de vraag of ik Japan-tips heb. Voor mensen met autisme, maar ook gewoon, in het algemeen. Daarom heb ik deze serie blogs gemaakt, zodat je goed beslagen op reis kan gaan. Dit deel gaat over de praktische zaken: bagage, mobiel internet, de taal en geld.
Japan 101 – Waar verblijf je?
Regelmatig krijg ik van mensen de vraag of ik Japan-tips heb. Voor mensen met autisme, maar ook gewoon, in het algemeen. Daarom heb ik deze serie blogs gemaakt, zodat je goed beslagen op reis kan gaan. In dit deel vertel ik je alles over steden en wijken, en soorten accommodaties.
Autastische update
Hoera! De eerste versie van Autastisch leven is af! Dat betekent dat het boek nu bij mijn redacteur ligt, die (zoals ze eerder ook al deed) overal op- en aanmerkingen bij gaat zetten. Hierna heb ik nog ongeveer twee weken om dingen te wijzigen, teksten ter controle naar geïnterviewden te sturen, hier en daar de volgorde te veranderen, stukjes te schrappen of juist uit te breiden.
2016
Gelukkig nieuwjaar allemaal, en welkom in 2026. Jeetje, wat gaat de tijd snel. 2016, het jaar dat in mijn hoofd nog steeds een van de beste jaren of all time is, ligt alweer tien jaar achter ons. Eergisteren maakte ik een paar insta-stories met foto’s uit dat jaar, omdat ik eerder door het fotoalbum op mijn telefoon bladerde. “Wat was ik cool in 2016”, schreef ik met een vleugje melancholie.
Het Grote Toeps Jaaroverzicht 2025, deel 2
Het jaar is alweer bijna ten einde, daarom zoals elk jaar: mijn jaaroverzicht! In het vorige deel kon je lezen hoe François en ik in het huwelijksbootje stapten, hoe ik een flitsbezoek bracht aan Nederland, hoe ik werkte aan de Prikkelplanner en hoe ik mijn weg baande door bureaucratie en visum-toestanden. Hoe ging dat verder? Je leest het hieronder!